Easter Vigil

Pagbasa mula sa aklat ng Genesis

5.

Nang simulang likhain ng Diyos ang lupa at ang langit, ang lupa ay wala pang hugis o anyo. Dilim ang bumabalot sa kalaliman at umiihip ang malakas na hangin sa ibabaw ng tubig. Sinabi ng Diyos: "Magkaroon ng liwanag!" At nagkaroon nga. Nasiyahan ang Diyos nang ito'y mamasdan. Pinagbukod niya ang liwanag at ang dilim. Ang liwanag ay tinawag niyang Araw, at ang dilim naman ay tinawag niyang Gabi. Dumaan ang gabi, at sumapit ang umaga — iyon ang unang araw.

Sinabi ng Diyos: "Magkaroon ng kalawakang maghahati sa tubig upang ito'y magkahiwalay!" At nangyari ito. Ginawa ng Diyos ang kalawakan na pumagitan sa tubig na nasa itaas at nasa ibaba. Langit ang itinawag niya sa kalawakan. Dumaan ang gabi, at sumapit ang umaga — iyon ang ikalawang araw.

Sinabi ng Diyos: "Magsama sa isang dako ang tubig sa silong ng langit upang lumitaw ang lupa." At ito'y nangyari. Ang lupa ay tinawag niyang Daigdig, at Karagatan naman ang nagsama-samang tubig. Nasiyahan siya nang ito'y mamasdan. Pagkatapos, sinabi ng Diyos:

"Magkaroon sa lupa ng lahat ng uri ng halamang namumunga at nagbubutil!" At nangyari ito. Tumubo nga sa lupa ang gayong mga halaman. Nasiyahan siya sa kanyang ginawa nang ito'y mamasdan. Dumaan ang gabi, at sumapit ang umaga — iyon ang ikatlong araw.

Sinabi pa ng Diyos: "Magkaroon ng mga tanglaw sa langit para mabukod ang araw sa gabi. Ito ang magiging batayan sa bilang ng mga araw, taon at kapistahan. Mula sa langit, ang mga ito'y magsasabog ng liwanag sa daigdig." At gayon nga ang nangyari. Nilikha ng Diyos ang dalawang malaking tanglaw: ang Araw, upang tumanglaw sa maghapon, at ang Buwan, upang magbigay liwanag kung gabi. Nilikha rin niya ang mga bituin. Inilagay niya sa langit ang mga tanglaw na ito upang magsabog ng liwanag sa daigdig, tumanglaw kung araw o gabi, at mag-bukod sa liwanag at dilim. Pinagmasdan ng Diyos ang kanyang ginawa at siya'y nasiyahan. Dumaan ang gabi, at sumapit ang umaga — iyon ang ika-apat na araw.

Sinabi pa ng Diyos: "Magkaroon sa tubig ng maraming bagay na may buhay, at magkaroon din ng mga ibon sa himpapawid." Nilikha ng Diyos bagay na ang mga dambuhala sa dagat, at lahat ng nabubuhay sa tubig, at lahat ng uri ng ibon. Minasdan niya ang kanyang ginawa, at siya'y nasiyahan. Pinagpala niya ang mga ito at sinabi: "Magpakarami ang lahat ng bagay na nabubuhay sa tubig at punuin ang karagatan; magpakarami rin ang mga ibon at punuin ang daigdig." Dumaan ang gabi, at sumapit ang umaga — iyon ang ikalimang araw.

Sinabi ng Diyos: "Magkaroon ng lahat ng uri ng hayop sa lupa — maaamo, maiilap, malalaki at maliliit." At gayon nga ang nangyari. Nilikha nga niya ang lahat ng ito, at siya'y lubos na nasiyahan nang mamasdan ang mga ito.

Pagkatapos likhain ang lahat ng ito, sinabi ng Diyos: "Ngayon, lalangin natin ang tao. Ating gagawin siyang kalarawan natin. Siya ang mamamahala sa mga isda, mga ibon at lahat ng hayop, maging maamo o mailap, malaki o maliit. Nilalang nga ng Diyos ang tao ayon sa kanyang larawan. Lumalang siya ng isang lalaki at isang babae, at sila'y pinagpala. Wika niya, "Magpakarami kayo at punuin ng inyong mga supling ang buong daigdig, at pamahalaan ito. Binibigyan ko kayo ng kapangyarihan sa mga isda, sa mga ibon, at sa lahat ng maiilap na hayop, maging malalaki o maliliit. Bibigyan ko rin kayo ng lahat ng uri ng butil at mga bungangkahoy na inyong makakain. Ang lahat ng halamang luntian ay ibibigay ko naman sa maiilap na hayop, malaki man o maliit, at sa lahat ng mga ibon." At ito nga ang nangyari. Pinagmasdan ng Diyos ang lahat niyang ginawa, at lubos siyang nasiyahan. Dumaan ang gabi, at sumapit ang umaga ito ang ika-anim na araw.

Gayon nilikha ng Diyos ang lupa, ang langit at lahat ng bagay na naroroon. Sa loob ng anim na araw, tinapos niyang likhain ang lahat ng ito, at siya'y nagpahinga sa ikapitong araw.

Ang Salita ng Diyos.

Pagbasa mula sa aklat ng Genesis

Noong mga araw na iyon: Sinubok ng Diyos si Abraham. Tinawag siya ng Diyos at tumugon naman siya.

Sinabi sa kanya, "Isama mo ang pinakamamahal mong anak na si Isaac, at magpunta kayo sa lupain ng Moria. Umakyat kayo sa bundok na ituturo ko sa iyo, at ihandog mo siya sa akin."

Kinabukasan, maagang bumangon si Abraham, at sumakay sa asno, kasama si Isaac at ang dalawang aliping lalaki. May dala silang kahoy na panggatong. Matapos ang tatlong araw na paglalakbay, natanaw nila ang dakong kanilang patutunguhan. Kaya't sinabi ni Abraham sa kanyang mga alipin, "Bantayan na ninyo rito ang asno at kami na lamang ni Isaac ang magtutuloy. Sasamba lamang kami sa dako roon, at babalikan namin kayo."

Ipinapasan ni Abraham kay Isaac ang kahoy na panggatong, dala naman niya ang apoy at patalim, at magkasama silang lumakad. Tinawag ni Isaac ang pansin ng ama, "Ama!"

"Ano iyon, anak?" tugong patanong ni Abraham.

"Mayroon po tayong apoy at panggatong, ngunit nasaan ang korderong ihahandog?" tanong ni Isaac.

Sumagot si Abraham, "Anak ng Diyos ang magbibigay niyon sa atin" Kaya't nagtuloy sila sa paglakad.

Pagsapit nila sa dakong itinuro ng Diyos, gumawa ng dambana si Abraham. Inayos niya sa ibabaw nito ang panggatong at inihiga si Isaac, matapos gapusin. Nang sasaksakin na niya ang bata, tinawag siya ng anghel ng Panginoon at mula sa langit ay sinabi: "Abraham, Abraham! Huwag mong patayin ang bata. Huwag mo siyang saktan! Naipakita mo nang handa kang sumunod sa Diyos, sapagkat hindi mo ipinagkait sa kanya ang kaisa-isa at pinakamamahal mong anak."

Paglingon niya'y may nakita siyang isang lalaking tupa na ang mga sungay ay napasabit sa mga sanga ng kahoy. Ito ang kinuha ni Abraham at inihandog kapalit ng kanyang anak. Ang lugar na iyo'y tinawag ni Abraham na, "Ang Panginoon ang Nagkakaloob," At magpahanggang ngayon, sinasabi ng mga tao: "Sa bundok ng Panginoon ay may nakalaan."

Mula sa langit, nagsalitang muli kay Abraham ang anghel ng Panginoon. Wika nito, "Akong Panginoon ang nangangako sa iyo: yamang hindi mo ipinagkait sa akin ang kaisa-isa mong anak, pagpapalain kita. Ang lahi mo'y magiging sindami ng bituin sa langit at ng buhangin sa dagat. Lulupigin nila ang mga iungsod ng kanilang mga kaaway. Sa pamamagitan ng iyong lahi, pagpapalain ang lahat ng bansa sa daigdig sapagkat ikaw ay tumalima sa akin."

Ang Salita ng Diyos.

Pagbasa mula sa aklat ng Exodo

Noong mga araw na iyon: Sinabi ng Panginoon kay Moises, "Bakit mo ako tinatawag? Palakarin mo ang mga Israelita. Itapat mo sa ibabaw ng dagat ang iyong tungkod; mahahati ang tubig at matutuyo ang lalakaran ninyo. Lalo kong pagmamatigasin ang mga Egipcio at pasusundan ko kayo sa kanila, ngunit doon sila lilipulin: ang mga Egipcio, ang mga kawal ng Faraon, pati ang kanilang mga karwahe. Ipakikita ko sa kanila ang aking kapangyarihan. Sa gayom malalaman ng mga Egipciong iyan na ako ang Panginoon."

Ang anghel ng Diyos na pumapatnubay sa paglalakbay ng mga Israelita ay nagpatihuli sa kanila, gayon din ang haliging ulap. Ang ulap ay lumagay sa pagitan ng mga Israelita at ng mga Egipcio at lumatag ang kadiliman. Dumating ang gabi at ang mga Egipcio ay di makalapit sa mga Israelita.

Itinapat ni Moises ang kanyang tungkod sa ibabaw ng dagat. Magdamag na pinaihip ng Panginoon ang isang malakas na hangin mula sa silangan at nahati ang tubig. Ang mga Israelita'y bumagtas sa dagat na ang nilakara'y tuyong lupa, sa pagitan ng animo'y pader na tubig. Hinabol sila ng mga Egipcio, ng mga kawal, karwahe at kabayuhan ng Faraon. Nang magbubukang-liwayway na, ang mga Egipcio'y ginulo ng Panginoon mula sa haliging apoy at ulap. Nalubog ang gulong ng mga karwahe at hindi na sila makatugis nang matulin. Kaya sinabi nila, 'Umalis na tayo rito sapagkat ang Panginoon na ang kalaban natin."

Sinabi ng Panginoon kay Moises, "Itapat mo ang iyong tungkod sa ibabaw ng dagat at tatabunan ng tubig ang mga Egipcio pati ng kanilang karwahe." Ganoon nga ang ginawa ni Moises, at pagbubukang-liwayway, nanumbalik sa dati ang dagat. Ang mga Egipcio'y nagsikap makatakas ngunit pinalakas ng Panginoon ang dating ng tubig kaya't sila'y nalunod na lahat. Nang manauli ang dagat, natabunan ang mga karwahe't kabayo ng Faraon, pati ng kanyang mga kawal at walang natira isa man. Ngunit ang mga Israelita'y nakatawid sa dagat, na tuyo ang dinaanan, sa pagitan ng animo'y pader na tubig.

Nang araw na yaon ang mga Israelita'y iniligtas ng Panginoon sa mga Egipcio; nakita nila ang bangkay ng mga Egipcio, nagkalat sa baybay-dagat. Dahil sa kapangyarihang ipinakita ng Panginoon laban sa mga Egipcio, nagkaroon sila ng takot sa kanya at sumampalataya sila sa kanya at sa alagad niyang si Moises.

Ito ang inawit ni Moises at ng mga Israelita para sa Panginoon:

"Ang Panginoo'y atin ngayong awitan sa kanyang kinamtang Dakilang tagumpay;

ang mga kabayo't kawal ng kaaway

sa pusod ng dagat, lahat natabunan."

Ang Salita ng Diyos.

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias

Ang iyong naging kasintaha'y

ang may likha sa iyo,

Siya ang Makapangyarihang
Panginoon;

ililigtas ka ng Diyos ng Israel,

Siya ang hari ng lahat ng bansa.

Israel, ang katulad mo ay babaing
bagong kasal,

iniwan ng asawa, batbat ng
kalungkutan.

Ngunit tinawag kang muli ng
Panginoon

sa kanyang piling at sinabi:

"Sandaling panahong kita'y iniwanan

ngunit dahil sa tapat kong pag-ibig,

muli kitang kukupkupin.

Sa tindi ng galit nilisan kita sandali,

ngunit habang panahon kong
ipadarama sa iyo ang tapat kong
pagmamahal."

Iyan ang sabi ng Panginoon na
nagligtas sa iyo.

"Nang panahon ni Noe,

Ako ay sumumpang di na mauulit

na ang mundong ito'y gunawin sa
tubig.

Gayon din sa ngayon,

iiwasan ko nang sa iyo'y magalit

at hindi na kita parurusahan uli.

Maguguho ang mga bundok at ang
mga burol,

ngunit ang pag-ibig ko'y hindi
maglalaho,

at mananatili ang kapayapaang aking
pangako."

Iyan ang sinasabi ng Diyos na
Panginoon,

na nagmamahal sa iyo.

Sinabi ng Panginoon, "O Jerusalem,
nagdurusang lungsod

na walang umaliw sa kapighatian,

muling itatayo ang mga pundasyon
mo,

ang gagamitin ko'y mamahaling bato.

Gagamiti'y rubi sa mga tore mo,

batong maningning ang iyong pintuan,

at sa mga pader ay mga hiyas na
makinang.

Ako ang magtuturo sa iyong mga
anak.

sila'y magiging payapa at buhay ay
uunlad.

Patatatagin ka ng katarungan at
katuwiran,

magiging malayo sa mananakop at sa
takot."

Ang Salita ng Diyos.

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias

Sinabi ng Panginoon, "Narito ang
tubig, mga nauuhaw.

Ang mga walang salapi ay

kumuha rito at bumili ng pagkain.

Halikayo at bumili ng alak at gatas,

bumili kayo, ngunit walang bayad.

Bakit ginugugol ang salapi

sa mga bagay na hindi nakabubusog?

Bakit inuubos ang pera

sa mga bagay na walang halaga?

Makinig kayo sa akin at sundin ang
utos ko

at matitikman ninyo ang
pinakamasarap na pagkain.

Pumarito kayo,

kayo ay lumapit at ako'y pakinggan,

makinig sa akin nang kayo'y mabuhay;

ako'y may gagawing walang
hanggang tipan,

at ipalalasap sa inyo ang pagpapalang

ipinangako ko kay David.

Ginawa ko siyang hari

at puno ng mga bansa

at sa pamamagitan niya'y ipinamalas
ang aking kapangyarihan.

Iyong tatawagin ang mga bansang
hindi mo kilala,

mga bansang di ka kilala'y sa iyo
pupunta,

dahilan sa Panginoon,

Banal ng Israel,

ang Diyos na nagpala't sa iyo'y
dumakila."

Hanapin ang Panginoon

samantalang siya'y iyong makikita,

Siya ay tawagin habang malapit pa.

Ang mga gawain ng taong masama'y

dapat nang talikdan, at ang mga liko'y

dapat magbago na ng maling isipan;

sila'y manumbalik,

lumapit sa Panginoon upang
kahabagan,

at mula sa Diyos,

matatamo nila ang kapatawaran,

ang wika ng Panginoon:

d'Ang aking isipa'y di ninyo isipan,

at magkaiba ang ating daan.

Kung paanong ang langit

higit na mataas, mataas sa lupa,

ang daa't isip ko'y

hindi maaabot ng inyong akala.

Ang ulan at niyebe

paglagpak sa lupa'y di na nagbabalik,

aagos na ito sa balat ng lupa't nagiging
pandilig,

Kaya may pagkai't butil na panghasik.

Ganyan din ang aking mga salita,

magaganap nito ang lahat kong nasa."

Ang Salita ng Diyos.

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Baruc

Dinggin mo, Israel, ang mga kautusang nagbibigay-buhay; makinig ka at nang ikaw ay matuto. Israel, bakit ka nasa lupain ng iyong mga kaaway? Bakit ka tumanda sa ibang lupain? Bakit itinakwil kang parang patay at ibinilang na sa mga patay? Ang dahilan ay sapagkat itinakwil mo ang bukal ng Karunungan. Kung lumakad ka lang sa landas ng Diyos, sana'y namumuhay kang matiwasay sa habang panahon. Hanapin mo ang bukal ng pang-unawa, lakas at kaalaman, at malalaman mo kung nasaan ang mahabang buhay, ang liwanag na sa iyo'y papatnubay, at ang kapayapaan.

May nakatuklas na ba kung saan nakatira ang Karunungan, o nakapasok sa kanyang taguan ng yaman?

Ang Diyos na nakaaalam ng lahat ng bagay ang tanging nakakikilala sa Karunungan. Natatarok din niya ito sa pamamagitan ng kanyang kaalaman. Siya ang lumikha at naglagay dito ng lahat ng uri ng mga hayop. Nag-utos siya at lumitaw ang liwanag; nanginginig ito sa takot kapag siya'y tumatawag. Tinawag din niya ang mga tala at madali silang nagsitugon: "Narito po kami." Lumagay sila sa kani-kanilang lugar at masayang nagniningning para bigyang lugod ang lumikha sa kanila. Ito ang ating Diyos! Walang makapapantay sa kanya. Alam niya ang daan ng Karunungan, at ito'y ipinagkaloob niya sa lingkod niyang si Jacob, kay Israel na kanyang minamahal. Mula noon, nakita na sa daigdig ang Karunungan, at nanatili sa sangkatauhan.

Ang Karunungan ang siyang aklat ng mga utos ng Diyos, ang batas na mananatili magpakailanman. Ang manghawak dito'y mabubuhay, at ang tumalikod ay mamamatay. O bayang Israel, tanggapin ninyo ang Karunungan at lumakad kayo sa kanyang liwanag. Huwag ninyong ibigay sa ibang lahi ang inyong karangalan at mga karapatan. Mapalad tayo, mga Israelita, pagkat alam natin kung ano ang nakasisiya sa Diyos.

Ang Salita ng Diyos.

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Ezekiel

Sinabi sa akin ng Panginoon, "Tao nang ang Israel ay unang tumira sa kanilang lupain, pinarumi nila ito sa kanilang kasamaan. At dahil sa dugong pinadanak nila sa lupain, at dahil sa kanilang mga diyus-diyusan, ibinuhos ko sa kanila ang aking matinding poot. Itinapon ko sila at ikinalat sa iba't ibang panig ng daigdig. Ginawa ko sa kanila ang nararapat sa kanila. Ngunit sa mga lugar na kinatapunan nila, binigyang-daan nila ang mga tao upang hamakin ang aking pangalan. Sinabi ng mga tao sa kanila, 'Hindi ba sila'y mga mamamayan ng Panginoon, bakit pinaalis sa kanilang bayan?' Nabahala ako dahil sa banal kong pangalan na ipinahamak ng mga Israelita sa mga dakong kinapuntahan nila.

"Kaya sabihin mo sa Israel na ito ang ipinasasabi ko: Lahat ng ginagawa ko ay hindi dahil sa inyo, mga Israelita, kundi sa banal kong pangalan na inyong binigyan-daang hamakin sa mga lugar na pinagtapunan ko sa inyo. Ipakikita ko ang kabanalan ng dakila kong pangalan na nalapastangan sa harap ng mga bansa. Makikilala ng lahat na ako ang Panginoon kung maipakita ko na sa kanila ang aking kabanalan. Titipunin ko kayo mula sa iba't ibang bansa upang ibalik sa inyong bayan. Wiwisikan ko kayo ng tubig na dalisay upang kayo'y luminis, Aalisin ko rin ang naging mantsa ninyo dahil sa inyong mga diyus-diyusan. Bibigyan ko kayo ng bagong puso at bagong espiritu. Ang masuwayin ninyong puso ay gagawin kong masunurin. Bibigyan ko kayo ng aking Espiritu upang makalakad kayo ayon sa aking mga tuntunin at masunod ninyong mabuti ang aking mga utos. Ititira ko kayo sa lupaing ibinigay ko sa inyong mga ninuno. Kayo ay magiging bayan ko at ako ang inyong

Ang Salita ng Diyos.

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Roma

Mga kapatid:

Hindi ba ninyo nalalaman na tayong lahat na nabinyagan kay Kristo Hesus ay nabinyagan sa kanyang kamatayan? Samakatwid, tayo'y namatay at nalibing na kasama niya sa pamamagitan ng binyag upang kung paanong binuhay na muli si Kristo sa pamamagitan ng dakilang kapangyarihan ng Ama, tayo nama'y mabuhay sa isang bagong pamumuhay.

Sapagkat kung nakaisa tayo ni Kristo sa isang kamatayang tulad ng kanyang kamatayan, tiyak na makakaisa niya tayo sa isang muling pagkabuhay tulad ng kanyang pagkabuhay. Alam natin na ang dati nating pagkatao ay ipinakong kasama niya upang mamatay ang makasalanang katawan at nang hindi na tayo maalipin pa ng kasalanan. Sapagkat ang namatay na ay pinalaya mula sa kapangyarihan ng kasalanan. Ngunit tayo'y naniniwalang mabubuhay tayong kasama ni Kristo kung namatay tayong kasama niya. Alam nating si Kristo na muling binuhay ay hindi na muling mamamatay. Wala nang kapangyarihan kanya ang kamatayan. sa Nang siya'y mamatay, namatay siya nang minsanan para sa kasalanan, at ang buhay niya ngayo'y para sa Diyos. Kaya dapat ninyong ibilang ang inyong sarili na patay na sa kasalanan datapwa't buhay naman para sa Diyos sa inyong pakikipag-isa kay Kristo Hesus.

Ang Salita ng Diyos.

+ Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Makaraan ang Araw ng Pamamahinga, pagbubukang-liwayway ng unang araw ng sanlinggo, pumunta sa libingan ni Hesus si Maria Magdalena at ang isa pang Maria. Biglang lumindol nang malakas. Bumaba mula sa langit ang isang anghel ng Panginoon, iginulong ang batong nakatakip sa libingan, at naupo sa ibabaw niyon. Ang kanyang mukha ay nakasisilaw na parang kidlat at kasimputi ng busilak ang kanyang damit. Nanginig sa takot ang mga bantay at nabulagtang animo'y patay nang makita ang anghel.

Ngunit sinabi nito sa mga babae, "Huwag kayong matakot; alam kong hinahanap ninyo si Hesus na ipinako sa krus. Wala na siya rito, sapagkat siya'y muling nabuhay tulad ng kanyang sinabi. Halikayo, tingnan ninyo ang pinaglagyan sa kanya. Lumakad na kayo at ibalita sa kanyang mga alagad na siya'y muling nabuhay at mauuna sa Galilea. Makikita ninyo siya roon! Tandaan ninyo ang sinabi ko sa inyo." At dali-dali silang umalis ng libingan. Pinagharian Sila ng magkahalong takot at galak. At patakbong nagpunta sa mga alagad upang ibalita ang nangyari.

Ngunit sinalubong Sila ni Hesus at binati. At lumapit sila, niyakap ang kanyang paa at sinamba siya. Sinabi sa kanila ni Hesus, "Huwag kayong matakot! Humayo kayo at sabihin sa mga kapatid ko na pumunta Sila sa Galilea at makikita nila ako roon!"

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.